Αρχική Νέα Λέρου Ζαφειρούλα Καλανδράνη Παλαπουγιούκ: H συνέχεια του παραμυθιού « Η λέξη που χάθηκε»

Ζαφειρούλα Καλανδράνη Παλαπουγιούκ: H συνέχεια του παραμυθιού « Η λέξη που χάθηκε»

84 προβολές

« Η λέξη που χάθηκε» συνέχεια.

Το μεσημέρι, αφού οι γονείς πήραν τα παιδιά τους από το σχολείο, η δασκάλα πήγε στην βιβλιοθήκη , άνοιξε ένα από τα βιβλία που ήταν εκεί και προσπάθησε να διαβάσει τις λέξεις. Δεν υπήρχαν πουθενά τα γράμματα που σχημάτιζαν τη λέξη «ΜΠΡΑΒΟ».  Πήρε και δέυτερο βιβλίο και τρίτο, αλλά πουθενά τα γράμματα Μμ, Ππ, Ρρ, Αα, Ββ, και Οο.

« Τι θα κάνουμε τώρα? Πώς θα διαβάζουμε τα παραμύθια? Πώς θα τραγουδάμε? Πώς θα μιλάμε? Πώς θα γράφουμε? Γιατί χάθηκαν τα γράμματα? Επειδή τα παιδιά ήταν άτακτα?» σκεφτόταν.

Γύρισε στην αίθουσα , κάθισε σε ένα από τα ακαρεκλάκια και κοίταξε στους τοίχους ξανά τα γράμματα που είχαν χαθεί και στη θέση τους υπήρχαν μουτζούρες. Κοίταξε τα υπόλοιπα γράμματα και άρχισε να τα ρωτά με την σκέψη της:

« Πού πήγαν τα γράμματα, ξέρετε?»

Τότε πρόσεξε πός θλιμμένα ήταν τα γράμματα. Το Γγ και το Δδ, κατέβηκαν από τη θέση τους , κάθισαν δίπλα της και της είπαν:

–          Χάθηκε η λέξη και χάθηκαν μζί της και τα γράμματα. Χάθηκαν οι φίλοι μας!

–          Τι θα κάνουμε? Την ρώτησαν.

Η δασκάλα δε μιλούσε , μονο κοιτούσε τα γράμματα. Αυτά όμως μιλούσαν καθαρά κι έλεγαν τις λέξεις ολόκληρες, ακόμα και τα γράμματα που είχαν χαθεί.  Αφού είπαν αυτά, τα γράμματα γύρισαν πάλι στη θέση τους.

Η δασκάλα έφυγε από το σχολείο. « Ίσως την επόμενη μέρα», σκέφτηκε, « να επιστρέψουν τα γράμματα» Αλλά όσο  και αν ήλπιζε η δασκάλα πως θα γυρίσουν , όταν πήγε το επόμενο πρωί στο σχολείο, δυστυχώς τα γράμματα από τη λέξη «ΜΠΡΑΒΟ» , δεν εμφανίστηκαν.

Δυστυχώς η λέξη  ‘ΜΠΡΑΒΟ» δεν εξαφανίστηκε μόνο από το νηπιαγωγείο, εξαφανίστηκε από παντού! Τα παιδιά που έπρεπε να βραβευτούν , επειδή ήταν καλοί μαθητές ή καλοί αθλητές δεν άκουγαν το «ΜΠΡΑΒΟ». Οι δάσκαλοι έπαψαν να λένε «ΜΠΡΑΒΟ» στα παιδιά, όταν ήξεραν τα μαθήματά τους. Ούτε οι μαμάδες έλεγαν  «ΜΠΡΑΒΟ»  στα παιδιά τους, όταν ήτνα υπάκουα ή έκαναν τις δουλειές που έπρεπε ή έκαναν κάποια καλή πράξη.

Το παράξενο ήταν πως τα γράμματα που έλειπαν , έλειπαν και από άλλες λέξεις. Ο κόσμος δεν μορούσε να συνεννοηθεί γιατί, όταν μιλούσαν , από τις λέξεις που έλεγαν  έλειπαν τα γράμματα της λέξης «ΜΠΡΑΒΟ» .Τα παιδιά δεν μπορούσαν να πουν τη νλέξη «μαμά» αφού χάθηκε το μ και το α. Πώς θα έλεγαν ψάρι, αφού έλειπε το α? Πώς θα έλεγαν «γάλα»; Πώς θα έλεγαν «γλυκό» ή «σοκολάτα»;. Χάθηκε το ο. Πώς θα έλεγαν όλες αυτοές τις λέξεις που είχαν μέσα το Αα, το Ββ, το Ππ και το Μμ ή το Ρρ και το Οο;

  Η δασκάλα που ήξερε τι έφταιγε παρακαλούσε να γυρίσουν πίσω τα γράμματα και αν ξαναγίνουν όλα όπως ήταν πριν. Πάντα όμως αναρωτιόταν « Πού να πήγαν άραγε τα γράμματα? Τι να κάνω?»

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου, πολλές φορές μετά το παιχνίδι , στην παιδική χαρά , έμπαιναν στην τάξη και κουρασμένα καθόντουσαν στις μικρές καρέκλες περιμένοντας να τους πει η δασκάλα παραμύθι. Εκείνη όμως όσο και αν προσπαθούσε δεν μπορούσε αν πει ακόμα και την λέξη  «παραμύθι». Έτσι η δασκάλα  άρχισε να λέει τα παραμύθια κουνώντας τα χέρια της.  Τα παιδιά, στην αρχή , παραξενεύτηκαν γιατί το παραμύθι ήταν πάντα μισό! Μετά  προσπάθησαν να μάθουν τι συμβαίνει, αλλά δεν μπόρεσαν αν ρωτήσουν αφού εδώ και μέρες δεν έλεγαν καθαρά τις λέξεις και πάντα μπέρδευαν τη γλώσσα τους.

 Μια μέρα η δασκάλα τους έδειξε τα γράμματα στον τοίχο και τα μουτζουρωμένα χαρτόνια και τους είπε.

–          Λείπουν , δεν έχει –λη την –λφ- -ητ-.

Ήθελε να πει «Λείπουν , δεν έχει όλη την αλφαβήτα». Τα παιδιά παραξενεύτηκαν , δεν καταλάβαιναν τίποτε. Τότε η δασκάλα κατέβασε τα μουντζουρωμένα χαρτόνια και τα έδωσε στα παιδιά. Στη συνέχεια έβαλαν όλα τα χαρτόνια με όλα τα γράμματα στο πάτωμα και ανακάλυψαν ποια γράμματα έλειπαν . Τότε θυμήθηκαν το «ΜΠΡΑΒΟ», θυμήθηκαν τα χαμένα γράμματα. Ζήτησαν συγνώμη που δεν ήταν φρόνιμα, κάθισαν ξανά στα καρεκλάκια τους και κοιτούσαν τα γράμματα στενοχωρημένα.

Τότε έγινε κάτι παράξενο. Τα γράμματα που έλειπαν και είχαν γίνει μουτζούρες πα΄νω στα χαρτόνια , άρχισαν να εμφανίζονται. ΟΙ μουτζούρες άρχισαν σιγά σιγά να γίνονται γραμμές., οι γραμμές να σηκώνονται και να κοιτάζουν το χαρτόνι, μετά  να ξαπλώνουν πάνω του και να παίρνουν σχήματα.  Πήραν το σχήμα του Μμ, του Ππ, του Ρρ του Αα του Ββ και του Οο. Τα παιδιά ζητωκραύγασαν και άρχισαν να χοροπηδούν.

–          Ζήτω , γύρισαν τα γράμματαααα! Βρέθηκε η λέεεξηηηη!!!!!

–          – Ακούσαμε , όταν ήμασταν μουτζούρες , τη συγνώμη των παιδιών , έφυγε η στεναχώρια και η μαυρίλα από την καρδιά μας , είπαν τα γράμματα που έλειπαν . Έτσι ξαναπήραμε το σχήμα μας.

Η δασκάλα  έβαλε  ξανά τα χαρτόνια με τα γράμματα στη θέση τους χαμογελώντας και πήγε στην βιβλιοθήκη. Πήρε ένα βιβλίο με παραμύθια και , αφού τα παιδιά φρόνιμα κάθισαν στα καρεκλάκια τους , άρχισε να τους διαβάζει ένα παραμύθι.

Τα γράμματα έχουν πια ξαναγυρίσει στη θέση τους , όχι μόνο στο νηπιαγωγείο. Έχουν γυρίσει παντού ! όλα είναι όπως πρώτα.

ΤΕΛΟΣ

 ΖκΠ

Διαβάστε επίσης

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Όροι & Προϋποθέσεις Χρήσης

Όροι & Προϋποθέσεις