Αρχική Νέα Δωδεκανήσου Πρόεδρος Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Δωδεκανήσου : ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ?

Πρόεδρος Ένωσης Συνοριακών Φυλάκων Δωδεκανήσου : ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ Η ΔΙΑΦΥΛΑΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ?

από 12nisospress
844 προβολές

Στις 16 Φεβρουαρίου με μια ανάρτηση μου στο Facebook είχα μιλήσει για την επιτακτική ανάγκη της μονιμοποιήσεις των συνοριακών φυλάκων ορισμένου χρόνου και όχι μόνο για το άγχος που έχουμε για το μέλλον μας στην οικογένεια της Ελληνικής αστυνομίας αλλά και για τα κενά που ήδη υπάρχουν στην Ελληνική αστυνομία και τα κενά που θα δημιουργηθούν σε λίγο καιρό αφού σύμφωνα με τις μέχρι τώρα προβλέψεις, 3000 μη ανακριτικοί αρχιφύλακες πρόκειται να φύγουν από την υπηρεσία τα επόμενα 3 χρόνια και δυστυχώς δεν σταματά εκεί το κύμα των συνταξιοδοτήσεων.

Σειρά μετά έχουν οι τελευταίοι που εισήχθησαν στην αστυνομία πριν το θεσμό των πανελληνίων, δηλαδή οι σειρές μέχρι το 1995, καθώs και αρκετοί από τους πρώτους συνοριοφύλακες που εισήχθησαν με όριο ηλικίας τα 32.

Πάμε τώρα στο σήμερα.

 

Στο σήμερα που μετα από σχεδόν 3 χρόνια στην ελληνική αστυνομία και το μέλλον μας εξακολουθεί να είναι αβέβαιο μέσα στην εργασιακή αιχμαλωσία της σύμβασης ορισμένου χρόνου.

Ακούμε συνέχεια από πολιτική και φυσική ηγεσία για την αναγκαιότητα της διαφύλαξης και προστασίας των συνόρων μας και ποσο σημαντική ειναι αυτη. Θεωρούμε σημαντική την διαφύλαξη των συνόρων μας αλλά ταυτόχρονα “σπρώχνουμε” τους συναδέλφους να αναζητήσουνε την τύχη τους και την ασφάλεια (που δικαιούνται) τους αλλου, αφου δεν μπορεί να τους την δώσει η πολιτική και φυσική ηγεσία.

Και αναρωτιέμαι, πως θα διαφυλάξουμε τα σύνορα μας όταν πολλοί συνάδελφοι είναι έτοιμοι να αφήσουν την συνοριακή φύλαξη και να κυνηγήσουν την τυχη και την ασφάλειας τους σε μια άλλη προκήρυξη όπως αυτή της πυροσβεστικής ή της δημοτικής αστυνομίας ή ακόμα και της δικαστικής αστυνομίας, σε προκηρύξεις που η ιδια η ηγεσία μας σπρώχνει εκεί.

Και ναι πιστεύω ότι μας σπρώχνουν να αναζητήσουμε αλλού την τύχη μας όταν εδώ και τρία χρονια μιλάμε για αστυνομικούς της συνοριακής φύλαξης που εάν τραυματιστούν εν ωρα υπηρεσίας τότε απολύονται, για αστυνομικούς που δεν δικαιούνται να πάρουν 9 μήνες άδεια ανατροφής τέκνου, για αστυνομικούς που δεν ξέρουν εάν θα γυρίσουν στα σπίτια τους η ακόμα χειροτέρα, αστυνομικούς που δεν ξέρουν εάν θα έχουν εργασία και εάν θα συνεχίσουν να κάνουν το λειτούργημα του αστυνομικού μετά το πέρας του χρόνου της σύμβασης που έχουν υπογράψει.

Για να μπορούμε λοιπόν να μιλάμε και να λέμε ότι είναι σημαντικά τα σύνορα της χωρας μας και οτι θέλουμε να τα προστατέψουμε, θα πρέπει πρώτα να προστατέψουμε αυτούς που είναι στην πρώτη γραμμή των συνόρων μας και μάχονται καθημερινά για αυτά.

Το θέμα είναι να το κάνουμε ουσιαστικά και όχι με ένα μπράβο και ένα συγχαρητήρια αλλά με ένα πλανο μονιμοποίησης στην πενταετία όπως γίνεται όλα αυτά τα χρονια στην οικογένεια της αστυνομίας.

Διαβάστε επίσης

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Όροι & Προϋποθέσεις Χρήσης

Όροι & Προϋποθέσεις