Γράφει ο Γιώργος Παλαπουγιούκ
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν γράφουν απλώς ιστορία· γίνονται οι ίδιοι κομμάτι της.
Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Κώστας Πάχος, που με την πρόσφατη ανάρτησή του ανακοίνωσε το κλείσιμο ενός κύκλου σχεδόν μισού αιώνα προσφοράς, αφήνοντας πίσω του ένα αποτύπωμα βαθύ, ανθρώπινο και ανεκτίμητο για τη Λέρο και τους απανταχού Λεριούς.
Η απόφασή του να αποχωρήσει από την ευθύνη της έκδοσης των Λεριακά Νέα στο τέλος του 2025 δεν είναι απλώς μια τυπική αλλαγή σκυτάλης. Είναι το φυσικό κλείσιμο ενός μακρού και απαιτητικού ταξιδιού 48 ετών, γεμάτου κόπο, ευθύνη, αγάπη για τον τόπο και ανιδιοτελή προσφορά στην ενημέρωση και τη συλλογική μνήμη.
Από το 1978, όταν ανέλαβε ύστερα από παράκληση ανθρώπων που πίστευαν στο όραμά του – να στηρίξει και να αναβαθμίσει το μοναδικό τότε έντυπο της Λέρου, τα «Λεριακά Νέα» δεν υπήρξαν απλώς μια εφημερίδα. Υπήρξαν γέφυρα. Γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στη Λέρο και τη διασπορά, ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, ανάμεσα στα μικρά τοπικά γεγονότα και τη μεγάλη συλλογική ταυτότητα του νησιού.
Σε εποχές δύσκολες, χωρίς ψηφιακά μέσα, χωρίς ευκολίες, με ελάχιστους συνεργάτες και φτωχά μέσα, ο κ. Πάχος ανέλαβε τη δύσκολη αποστολή να μετατρέψει μια περιορισμένη προσπάθεια σε ένα σοβαρό, αξιόπιστο και αξιοπρεπές έντυπο. Και το πέτυχε. Με επιμονή, με σεβασμό στην αλήθεια, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον τόπο και στους αναγνώστες.
Η διαδρομή αυτή δεν ήταν μοναχική. Αγκαλιάστηκε από τα Διοικητικά Συμβούλια της Πανελλήνια Ένωση Λερίων, από τοπικούς φορείς, από δημάρχους, από απλούς Λεριούς εντός και εκτός Ελλάδας. Και αυτή η αγάπη, όπως ο ίδιος καταθέτει, υπήρξε η μεγαλύτερη ανταμοιβή του.
Η ανάρτησή του δεν έχει ίχνος πικρίας. Έχει μόνο αξιοπρέπεια, ευγνωμοσύνη και μια βαθιά ανθρώπινη συγκίνηση. Ευχαριστεί, θυμάται, ζητά συγγνώμη αν άθελά του πλήγωσε, τιμά όσους έφυγαν από τη ζωή και πίστεψαν στο κοινό όραμα. Και πάνω απ’ όλα, δείχνει εμπιστοσύνη στο μέλλον, πιστεύοντας ότι τα «Λεριακά Νέα» θα συνεχίσουν την πορεία τους, γιατί όπως σωστά σημειώνει ο κ. Πάχος. κανείς δεν είναι αναντικατάστατος, αλλά το έργο και οι αξίες μένουν.
Για τη Λέρο, ο Κώστας Πάχος δεν υπήρξε απλώς ένας εκδότης. Υπήρξε θεματοφύλακας μνήμης, εργάτης της ενημέρωσης, σιωπηλός πρωταγωνιστής μιας εποχής όπου η έντυπη λέξη είχε βάρος, ευθύνη και ψυχή.
Το ταξίδι αυτό μπορεί να ολοκληρώνεται, όμως η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή. Στις σελίδες που γράφτηκαν, στις γενιές που ενημερώθηκαν, στους Λεριούς της διασποράς που ένιωσαν πιο κοντά στην πατρίδα.
Και κάπως έτσι, δεν μιλάμε για ένα τέλος. Μιλάμε για την ολοκλήρωση ενός όμορφου, μεγάλου και βαθιά ουσιαστικού ταξιδιού. Ένα ταξίδι που τίμησε τη Λέρο. Και η Λέρος, με τη σειρά της, οφείλει να τιμά πάντα εκείνους που την υπηρέτησαν με ήθος, συνέπεια και καρδιά.